پنجشنبه 11 دي 1348
0 Like
شب

 

 

NIGHT

 

 

My  voice,  to  which  love  lends a  languor  and  a  yearning,

Rends  night’s  dark, dreamy  calm….Pale  at  my  beside  burning,

A  taper  wastes  away….From  out  my  heart   there  surge

Swift  verses,  streams  of  love, that  hum  and  sing  and  merge

And,  full  of  you,  rush  on, with  passion  overflowing.

I  seem  to  see  your   eyes  that, luminous  and  glowing,

Meet  mine …. I  see  your  smile…. You  speak  to  me  alone :

My  friend, my  dearest  friend …. I  love …. I’m  yours ….your  own.

 

 

 

                                                                                1823

                                                                     

 

 

 

شب

 

 

صدایم

که به حسرتی و رخوتی

                          وامدار عشق است

راحت روًیایی و ظلمت شب را می  دراند.

پریده رنگ و مشتعل به بالینم

                                 شمعی فنا می شود.

آنجا از میان قلبم موج می زند

اشعاری گریزپای

جویبارانی از عشق

که زمزمه می کنند و می سرایند و در می آمیزند

و سرشار از تو

سرریز از شور

                طغیان می کنند.

چشم هایت را در نظر می آورم

                                   که درخشان و فروزان

با چشمان من تلاقی می  کنند

لبخندت را به تماشا می نشینم

تنها با من سخن می گویی :

                              جانانم

گرامی ترین یارم

می پرستمت

از آن توام ،

            از آن خودت.

                                                                                                                 الکساندر پوشکین

                                                                                                         ترجمه ی غلامحسین معتمدی
                                                                                                                       1823